Na wystawie prezentowane są dzieła powstałe podczas pleneru Osób Głuchoniewidomych w ramach projektu Opowieści Ciszy i Dotyku organizowanego w CRP w Orońsku w roku 2025.
Tradycja plenerów dla osób głuchoniewidomych trwa w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku już od trzydziestu pięciu lat. Instytucja bez wątpienia była pierwszą w Polsce, która podjęła wyzwanie pracy w zakresie zwiększania dostępności do kultury i pracy twórczej dla tej grupy i to na długo zanim uwrażliwienie na potrzeby nie tylko osób głuchoniewidomych, ale i innych osób ze specjalnymi potrzebami stało się oczywistością w wielu miejscach publicznego dostępu do sztuk plastycznych, muzeach czy galeriach wystawienniczych. Z perspektywy czasu można dziś z całą dosadnością powiedzieć, że był to działanie absolutnie pionierskie. Wyprzedzające swoje czasy.
Początkowo plenery prowadził Ryszard Stryjecki, od dwóch lat schedę po nim przejął Jacenty Matys. Spotkania w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w pierwszym okresie pomyślane zostały jako forma arteterapii. Dla wielu uczestników było to premierowe spotkanie z działaniem twórczym. Z czasem z ich grona wyłoniły się osobowości artystyczne, a plenery zamieniły się w miejsce, gdzie uczestnicy rozwijali swoją działalność jako artyści-amatorzy. Jedną z takich osobowości jest Czesław Kurowski, który może się już pochwalić indywidualną wystawą swoich prac prezentowaną w 2024 w roku w Przemyślu dzięki współpracy między Centrum a przemyską Galerią Sztuki Współczesnej. Inną jest nieżyjący już Henryk Kowalczyk, autor rzeźby Wieża Babel, która na stałe wrosła w krajobraz plenerowej przestrzeni wystawienniczej w Orońsku.
Obecnie szacuje się, że w Polsce żyje około 7000 osób głuchoniewidomych. Z reguły są to osoby, których utrata wzroku i słuchu dotknęła w ciągu ich życia. Brak tych dwóch zmysłów lub w przypadku, gdy działają one bardzo słabo wiąże się z koniecznością wypracowania alternatywnego modelu funkcjonowania i komunikacji w otaczającym świecie. Paradoksalnie jest to model uwrażliwiony na obszary bardzo trudno dostępne osobom dobrze widzącym i słyszącym. Sztuka wydobyta z tej innej percepcji świata – w szczególności, jeśli jest wykonana w sposób szczery i z twórczą wrażliwością, a także w wyniku żmudnej pracy nad własnym warsztatem plastycznym, otwiera przed odbiorcą obszary, do których nie miał wcześniej dostępu. W tym katalogu można ją zobaczyć, prawdopodobnie powinno się jej także dotknąć.
Współorganizacja: Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galeria Sztuki Współczesnej w Przemyślu, Przemyskie Centrum Kultury i Nauki ZAMEK w Przemyślu
Miejsce prezentacji wystawy: Galeria Zamek
Źródło: materiały prasowe Galerii Sztuki Współczesnej w Przemyślu
