Paulina Semkowicz (1980) używa medium monumentalnego malarstwa do tworzenia przechodnich, narracyjnych, choć abstrakcyjnych przestrzeni, w których nieobecność bądź obecność stają się kluczowe w doświadczeniu widza. Zainspirowana swoim wieloletnim doświadczeniem w malowaniu teatralnym, przekształca tła w aktywne scenariusze przygodności, bawiąc się tematami, które są uchwytne, a jednocześnie głęboko rezonujące. Tytułowe Szkliwo, będące freskiem site-specific, przygotowanym dla podziemnej przestrzeni wystawienniczej instytucji, nawiązuje do liminalnych przestrzeni przebieralni basenów czy łaźni. Dalekie jest jednak od figuratywnej dosłowności. Artystka bawi się malarską materią i światłem, przywołując nastrój miejsca konotującego przemianę, niepewność, zagubienie czy dystopijność.

Artystka: „Moje malarstwo ścienne tworzy atmosferyczne przestrzenie, które stają się potencjalnym scenariuszem dla wyobrażonego działania i jego możliwego rozwoju. Często odwołuję się do tematu wody, architektury basenów i kafli. Pozornie piękne wnętrza są jednak w jakiś sposób nadpsute – pojawiają się w nich ślady organicznej destrukcji, patyny, pleśni.

Przygotowując się do wystawy w TRAFO, zaczęłam szukać inspiracji w przeszłości Szczecina – w jego związkach z kulturą wody, żeglowaniem i dawnymi łaźniami. Kryta pływalnia Stettiner Hallenschwimmbad z łaźnią parową i natryskami nie przetrwała do dziś, choć niegdyś była jednym z żywszych miejsc miasta. Myślałam także o latach dziewięćdziesiątych, o polskich przemianach i kiczowatym stylu ówczesnych łazienek. W Krakowie, w domu moich rodziców w tamtym czasie działał sklep z „ekskluzywnymi” płytkami łazienkowymi: całe wnętrze było nimi wyłożone, by jak najlepiej zaprezentować towar. Później powstało tam solarium. Do dziś na zapleczu zachowały się fragmenty ścian z tamtymi płytkami. Pamiętam kolorystykę – brązy, beże, biele.

Przestrzeń T-1 w TRAFO przypomina zbiornik na wodę pitną, tak dosłownie. Chcę ją uosobić, wprowadzić tam element obecności, ciała, pamięci, uruchomić skojarzenia.”

Kurator: Stanisław Ruksza

Źródło: materiały prasowe Trafostacji Sztuki w Szczecinie