Jak porozumiewać się ze światem, gdy choroba uniemożliwia dotychczasowe formy komunikacji? Jak kobiety z niepełnosprawnościami doświadczają macierzyństwa? Jak stawać się matką w procesie rehabilitacji? I co znaczy „odzyskać głos” w świecie, który nie zna twojego alfabetu?
Karolina Wiktor odpowiada na te pytania w Kartografii macierzyństwa. Artystka po raz pierwszy w swojej twórczości podejmuje temat macierzyństwa z perspektywy kobiety doświadczającej poudarowej afazji, zabierając głos w sprawie rodzicielstwa kobiet z niepełnosprawnościami. W centrum narracji znajduje się relacja matki z afazją i jej córki, w której codzienne gesty, domowe rytuały oraz wypracowywanie nowych form porozumiewania się stają się jednocześnie procesem rehabilitacji. Kiedy artystkę zawiodło słowo, pojawiły się rysunek, znak, gest, rytm i dźwięk. Wspólnie z córką Igą stworzyły Edukacyjną wspólnotę bliskości matki i córki — przestrzeń konstruowaną w oparciu o wzajemne uczenie się, uważność i troskę. Dziecięce rysunki działają na wystawie jak punkty na mapie macierzyństwa, które dla Karoliny Wiktor stało się procesem odzyskiwania sprawczości i miejsca w świecie.
Wystawa porusza kwestie widzialności, komunikacji i możliwości rozwoju osób z neurologicznymi niesprawnościami. Jest efektem ponad piętnastoletniej praktyki artystycznej, w której mierzenie się z kryzysem ciała dało początek nowemu językowi. Wiktor rozwija myślenie o sztuce jako narzędziu opisu doświadczeń ciała i umysłu, a zarazem sposobie przekraczania ich ograniczeń. Powracającym motywem narracji wystawy jest Czcionka Braku — stworzona przez artystkę w czasie afazji, kiedy zapisywane przez nią litery były niekompletne i nieczytelne.
Ekspozycja ma strukturę otwartą. Jej nieodłączną część stanowią gesty obecności: działania, spotkania i warsztaty — dzięki czemu funkcjonuje ona jako dynamiczna mapa zarówno osobistych śladów, jak i zbiorowych doświadczeń. Odwiedzający mają również możliwość bezpośredniego kontaktu z wybranymi pracami — poprzez dotyk i rysowanie.
Kartografia macierzyństwa rozwija wątki zapoczątkowane przez artystkę w Zachęcie w 2014 roku, podczas konferencji Kultura i neuronauka poświęconej różnym aspektom funkcjonowania mózgu. W ramach wystawy Wiktor kontynuuje także działania jako animatorka spotkań w ramach projektu NeuroUżyteczna, który ma na celu uaktywnić i uspołecznić osoby różnorodnie sprawne.
Kuratorka: Katarzyna Kołodziej-Podsiadło
Źródło: materiały prasowe Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki