O czym jest mowa, kiedy rozmawiamy o Krymie? O morzu, czy o stepie? O Konferencji jałtańskiej z 1945 roku, czy o państwie scytyjskim? O obozach pionierskich Artek, czy o radzieckim ludobójstwie Tatarów Krymskich? O narodach rdzennych, czy o 'casus belli’ trwającej w Europie wojny? Doświadczenie spotkania z Krymem może być tak różne, że ma się wrażenie jakby ludzie mówili o innych kontynentach. Dlaczego tak jest?
Krym — półwysep na Morzu Czarnym, który przez tysiące lat był punktem spotkania różnych cywilizacji. Ten półwysep jest ojczystą ziemią Tatarów Krymskich, którzy mieli tam swoje państwo i dziś po raz kolejny doświadczają presji kolonialnej. To półwysep przeniknięty walką, napięciem, miłością i nadzieją. Wystawa przedstawia refleksję współczesnych ukraińskich, w tym krymskotatarskich artystów i artystek, na temat uczucia straty Krymu po rosyjskiej okupacji półwyspu w 2014 roku.
Wśród uczestników są artyści i artystki różnych pokoleń. Ci, którzy urodzili się na Krymie, i ci, dla których Krym jest częścią podróżniczego doświadczenia.
Ukraińscy artyści i artystki refleksyjnie zastanawiają się, czym jest Krym dla Ukrainy. W Zamku Ujazdowskim padają pytania: czym jest Krym dla Europy? Kiedyś Adam Mickiewicz z tęsknotą patrzył na pozostałości krymskotatarskich twierdz. Czuł, jak ich realność zmienia się w przeszłość i wspominał własną ojczyznę. O czym dziś myśli Europa, kiedy myśli o Krymie? A o czym myśli Krym?
Osoby artystyczne: Oleksii Borysov, Yurii Yefanov, Emine Ziiatdin, Vlodko Kaufman, Vitalii Kokhan, Pavlo Makov, Roman Mykhailov, Sevilâ Nariman-qizi, Rustem Skybin, Oleh Tistol, Khalil Khalilov, Anton Shebetko, Elmira Shemsedinova
Osoby kuratorskie: Kateryna Semenyuk, Oksana Dovgopolova, Alim Aliev
Źródło: materiały prasowe Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
